تبلیغات
شعر، اندیشه، احساس


مطربا   بر  دف بزن بار  دگر ای  هوشیار                                                                                                            

                                          بوسه های  تر  فراوان پنجه های  آبدار

تا به وجد آیم  کشم سر جام لعل باده را                                                                                                            

                                     لحظه ای گردد  فرامُش  غصّه های  روزگار

با تو می گویم ولی با کس نگفتم تا کنون                                                                                                          

                                   من فریبی خورده ام با عقل و هوش بیشمار

بُد فریب از  زاهد رندی که او بُد می فروش                                                                                                         

                                    من نبردم پی که زاهد را به جام می چه کار

جای صافی غش به جامش غش به جامش بودوبس                                                                                               

                                      قلب  او پر قلب بود اما  به ظاهر  سیم وار

از دم مردانه اش  جز لاف و یک مشت دروغ                                                                                                         

                                       حاصلی  دیگر  ندیدم  جز  فراوان  داغ  یار

جای  آن  فاضل مدینه   وان  حوالت های او                                                                                                          

                                     وعده ی نیکش فقط شد یک بهشت مرگبار

خوردم وپشت سرم جمعی بخوردنداین فریب                                                                                                   

                                        کس نکردی  یک نظر  درآن  کلاه  تاج وار

از  خیالم  بگذرم  تا  حس  کنم  بزم  حضور                                                                                                    

                                         در  کنار  دلبر   فتّانه   گیرم     سیم  تار

لحظه ای غافل مشو چون برق وباد است این زمان                                                                                           

                                         بگذر  از  خیل  خیال  و   زاهدان    نابکار                                                                                        

     عمر باقی را هدر دادن  حرامست <عامیا>

                                   عشق را احساس کن اینک زدستان نگار

گرچه بر اندام نی زد مدّعی داس عدم                                                                                                          

                                        زو  بر آید  صد نفیر و  ناله   های   زار زار

  



تاریخ : چهارشنبه 25 آذر 1394 | 08:09 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

 

با تو دارم سخن سیاهی شب          گفتگو  از  فِتن  سیاهی شب

باتو  از هجر     یار چون  گویم            از  غم پر مُحن سیاهی شب

بر مشامم  نمی رسد  بویش         بوی  مشک ختن سیاهی شب

چل گذشت و  ندیده ام رخ ان          یار سیمین بدن  سیاهی شب

گرچه خورشیدازتوپنهان است          تو ز غیبش علن  سیاهی شب

همچوخورشید  باشد از بر تو           شیوه ی  یار من سیاهی شب

همه عالم  جمال  جلوه ی او           همه احوال و فنّ سیاهی شب

هرچه نقش ازرخش بدل دارم          نقش اوهام وظنّ سیاهی شب

روزگار ار  چه  سخت   میگذرد         نیست تلخ وذغن سیاهی شب

قوم  موسی  نیم  که  بنمایم           فکرسلوی و من سیاهی شب

ای که   آرام  قلب   مسکینی          ای ندیم حسن   سیاهی شب

گر سر  آیی  روا   بود  که روم          سوی بیت الحزن سیاهی شب

<عامی > از   جور  روزگار  عدو        شدغریب ازوطن سیاهی شب



تاریخ : پنجشنبه 26 آذر 1394 | 09:24 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

 

 

زلفِ خمت در دل من شور و شر انداخت

                                      روی  مهت  طرح  نوی  در   نظر  انداخت

تیر  نگاهت  که  مرا  کشت  به  یک  بار

                                     زان همه مژگان  که مرا  سربسر انداخت

قامت سروت چه بگویم که چه سانست

                                     سرو  قدان را همه  سویی  دگر  انداخت

غمزه ی  جادوی  تو  بس  در  نظر  آمد

                                  سوخت بسی جسم وبه جانم شرر انداخت

چون  تو  دلارام   ندیدم  به  همه  دهر

                                     هر چه  بجز  توست  مرا  از  بصر انداخت

بخت جوانیست   ترا   یار  و   منم  پیر

                                   صنعت خود بین که به مس رنگ زر انداخت

آه  از   آن  دم  که  برفتی  ز    نظر  باز

                                    گشت   جهان  تیره و  این چرخ بر  انداخت

من بت عیّار بسی دیده ام ای دوست

                                     نی  چو  تو  کز دیده  مرا صد گهر  انداخت

عشق مگر چیست به جز وصل تو یارا

                                      از تو جفا بس که به هجران سفر انداخت

رفتنت  ای  یار  چنان  رفتن  خورشید

                                    درپس  پای تو  بسی چشم و سر انداخت

  <عامی> بی  دل که بشد صیدِ نگاهت   

                                       در هوس  لعل  تو   خود  پای  در انداخت



تاریخ : پنجشنبه 26 آذر 1394 | 08:13 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

با قلب پر آتش منم، این چرخ را آتش زنم

                                     خورشیدمی سوزد تنم، این چرخ را آتش زنم

یک حیله ای زد دشمنم، شداز کفم بیرون صنم

                                     تار  شکارش  را  تنم،  این چرخ  را  آتش زنم  

سوزد   کنون  افکار  من ، بر آب  هر پندار  من

                                      با حیله، رندیّ  و فنم،  این چرخ را آتش زنم

گفتا چه داری از عمل، ای  جمله تزویر و دغل

                                         چیزی ندارم رهزنم، این چرخ را آتش زنم 

ازبس شدم محروم من، چون جبری محتوم من

                                         لبریز از حرمان منم، این چرخ را آتش زنم

گویند لافش می زنم، چون می توان آتش زنم

                                        قلب اتم گر بشکنم، این چرخ را آتش زنم

سوزم  رود  دودم هوا ، تا   آسمان   یابد نوا 

                                        قعر فضا دان مدفنم، این چرخ را آتش زنم

شیطان مشوکن سجده ام، رب نیستم من بنده ام

                                       معراج باشد مسکنم، این چرخ را آتش زنم> مشو خامی مکن، سودای بد نامی مکن<عامی>

                                   نی نام و نی خامی کنم، این چرخ را آتش زنم

 نکته:

این شعررا در انجمن ادبی فردوسی شهرآشخانه خواندم  ،یکی دونفر از دوستان فرمودند این ردیف شعری مال حضرت مولانای بلخی است ..بعدا من سراسیمه به خانه آمدم و دیوان شمس را زیرورو کرده،انرا در شعرمولانا نیافتم اگر دوستی این شعرراخواند و درجایی سراغی از آن داشت محبت کند وحقیر را باخبرسازد.متشکرم                           



تاریخ : پنجشنبه 26 آذر 1394 | 08:03 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات
            این عشق آتش خواره را  خواهم که تقسیمش کنم
            یا  گویمش  یک  گل  ببو  با  او   نشین   تو    روبرو
            گلهای  بسیار   دگر   را   خویش     تشمیمش کنم
            قاضی   اگر  این   بشنود   که  حکم    دیگر کرده ام
            باید  که   خود  را   بر درم    یا  فکر    ترحیمش کنم
              دلدار   تنها    یار  را     این   بار        تکریمش   کنم
            من خود  در این  اندیشه ام با  دلبران  همدم  شوم
            چبود   گناهش   دلبری   کز  عشق   تحریمش کنم
            گویم ورا یک خواره باش چون مرغ آتش  خواره باش
            لیکن   خودم    ا لوان   خورم  تکرار  تقویمش  کنم
          یک  بار    دیگر  گر   شود    آیم    بدین   عالم بدان
            هر  دلبری   را    بینمش     صد بار   تکریمش  کنم
            این  داستان   آخر     عشق    است   یاران  دلبران
            باشد   اجازت   گر   مرا  این   گونه    تعلیمش کنم
            هر صد  هزاران بار  باشد  نزد   <عامی>   در  عدد
            بینم   <همای عشق > را  جان  نیز  تقدیمش کنم


تاریخ : سه شنبه 24 آذر 1394 | 11:27 ق.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

یارم  قدحی  گرفت  در  دست                    پر کرد ز  باده  بهر این  مست          

گفتا بگشا  دهان  که  تا   من                   در کام تو ریزم این می  شصت

وانگه  نظری بکن    ز  مستی                   نی چون نگه غمین دل خست

در  دم  بگشا  بغل  که  گیری                    اغوش  نگار   دلکشت دست

هرکس که چو یار من کند عشق                ازغصه ی هردوعالم او رست

گر  خیمه کند  درون    غم ها                    گو پای نهاده ای به بن بست

بر   گرده   منه   گتاه   مردم                     زیرا که  جهان  دیگری  هست

گر نیست  ترا عقیده  این سان                 عکس عملت دراین جهان است

<عامی >و  نگار و جام و خلوت                 به  زانکه   کنار   ناکس   پست



تاریخ : دوشنبه 23 آذر 1394 | 02:52 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

 

دوچشم شوخ و مست یار لیلا                      نشیند  از  بر    دیدار    لیلا 

هواخواهان نظر  بر  ره  بدارید                      همیشه چشمتان بیدار لیلا

کدامین از شمامجنون عشقست                  که اندازد تنش  در نار   لیلا

حریفان رابگو  سر    درکف ارند                     سررنگین به روی دار   لیلا

هرانکو عاشقی پاک است ومجنون                بودمستانه برخوردار    لیلا

اگر خواهی شوی مجنون دوران                    عمل کن یک به یک گفتارلیلا

طریق عشق را باشدجفا بس                       مگیر عیب وخطا در کار لیلا

بود  لیلا  به  مقصود  و  معانی                      وگر نه کس نباشدخوار لیلا

توگرنقش عجب بینی به عالم                      بود از  چرخش   پرگا ر  لیلا

مگردردی کش عشقی تو <عامی              که مجنون گشتی اندر کار لیلا



تاریخ : دوشنبه 23 آذر 1394 | 02:40 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

 

دو چشم مست تو دیدم سرای اشوب است             نخفته فتنه ی دی درهوای اشوب  است

گرفت  جان   هزاران   چو من به  یک  غمزه              نظاره کردی و گفتی کجای اشوب است

به    طرفه  نیمه نگاهی   دگر      بخندیدی             که تازه چشم من اندرهوای اشوب است

سیاه چشم  عقابت  نموده  خلق    عقاب              کرشمه امده گفتی صفای اشوب   است

سیاهدل  نظری کن به شش جهت    بنگر               که بیکرانه  جسد درسرای اشوب  است

د ل    رمیده     به  دنبال      سالها  هجران            به شوق وصل تو فکربقای  اشوب  است

هزار  وعده   بکردی   و  یک    وفات   دریغ              رضا به بوسه بده کان نوای اشوب  است

تو   این   خراب   خراباتی     خرابه  نشین         رسان به منزل عشقی که جای اشوب است

به وصف دلبر و  چشمان جم سرشتش گو           کفایت است که او خودهمای اشوب است 

به رهگذار صنم <عامیا>نشین   چو  گدا              تصدق   نگهش  بین   دوای اشوب است  



تاریخ : دوشنبه 23 آذر 1394 | 02:27 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

 

 

ما  را مباد  هرگز  دوری زجام  ساقی                 یارب همیشه   زنده میدار نام ساقی

حسن جمال   خوبان برده   قراردل را                 خوش گرتمام عالم باشدبه کام ساقی

بنگربساط عیش وبزم وطرب  همه دم                بسته به خط زلف وچشم خرام ساقی

چون بلبل اربشورد مطرب به صدترانه                 هرچند خوش بخواندباشدغلام ساقی

مارا بودهمیشه دستی  به سینه بهرش              هستیم   بر جفای  تیغ   نیام ساقی

سازوطرب نباشد خوشتربه بزم ومجلس             جایی  که  تحفه ریزد نغز کلام ساقی

هفت اسمان  بلرزد از قهر  اذرخشش                باشد   قوام   عالم اندر دوام   ساقی

از کوثر شرابش  ماییم   جرعه نوشان                ایدل به حال مستی روبرسلام ساقی 

عامی > زجان رهیده چشم ازطرب بریده            کاید   ورا   زمانی   پیک  پیام  ساقی



تاریخ : دوشنبه 23 آذر 1394 | 02:23 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات
با   من   صنما    میخانه  بیا                   بهر     زدن    پیمانه    بیا
تا انکه شوی مست از قدحی                 وانگه   به بغل مستانه بیا 
وصل رخ مست حاصل چو شود               اندر    طلبش    دیوانه بیا
لب بر لب گل بلبل چونهد                      چون سرو چمن جانانه بیا
هنگامه ی وصل عید است وخوشی       خواهی    تو اگر عیدانه بیا
مطرب بزند  اهنگ  طرب                       در   بزم  طرب   کاشانه بیا
هر کس که رخ مستت نگرد                  گوید  به  برم      دردانه بیا
با ما تو   بیا از    بهرخدا                      منگر   به  رقیب  فرزانه  بیا
خاک قدمت روبم به مژه                     بیجا    نبود    افسانه    بیا
هر وعده بیا پیمانه زنیم                      ممکن   نشود  عصرانه بیا
<عامی> بکند وصفت همه دم             در   وقت   سحر دزدانه بیا


تاریخ : دوشنبه 23 آذر 1394 | 11:46 ق.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

باز می امد اگر عشق تماشایی بود                      گرم بازار  خوش  باده ی  رسوایی بود

زلف افشان ونگه از چم ابرو میکرد                      پیش و پس پای همی می شد وبلوایی بود

همچو مجنون به برم موی پریشان میریخت           دیده ام  در هوس  همدم   یغمایی بود

سیلی ی عشق بدین چهره ی غمگین می زد      باز  با  ناز  برم  در شب   یلدایی بود
 
پیش چشمم به رقیبان دو عنایت میکرد              یک عنایت به من از حالت شیدایی بود
  
پاپتی می شد هر شخص که می دید دمی         داد می زد که ببین دلبر هرجایی بود

همچو یاقوت برافروخته تر می شد ومن               می زدم بوسه و او گرم خودارایی بود

من در ایینه ی او لعل نهان میکردم                     او در اندیشه ی این روبه صحرایی بود

مکر زیباست اگر دام ره یارشود                        کاش دانسته در این ورطه ی فردایی بود

گرچه می گفتمش ای عشق مراتنهاباش           او در  اغوش هوس برسرخودرایی بود

لب<عامی>به دعا ذکر جمالش می گفت         کاش می امد ویک لحظه ی رویایی بود



تاریخ : دوشنبه 23 آذر 1394 | 10:48 ق.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

                                   پیوسته بود در نظرم نام محمد                                                     

                                                               چون نوش کنم باده ز می جام محمد

                                   در کعبه نشان قدمش بینم و بوسم                                                    

                                                                       گر بخت شود یار به ابرام محمد      

                                   مرغان همه شادند که از دام رهایند                                                

                                                                     من شاد که افتم به بر دام محمد

                                    صد برگ گل از خجلت خود روی بپوشاند                                         

                                                                     چون دید دمی چهره گلفام محمد

                                    خورشید و مهش حلقه بگوش در اویند                                               

                                                                    چون سبع سماوات بود رام محمد      

                                    شد ماه دو نیم از اثر نیم اشارت                                                       

                                                                    بین جلوه قدرت تو دراقدام محمد

                                   عالم همه در گرد جمالش به طوافند                                                  

                                                                   حیرت زده در کعبه   ز احرام محمد

                                   خود گر چه یتیم است ولی در یتیم است                                             

                                                                   ایتام   همه   شاد  ز   اکرام محمد        

                                    گفتار وی از روی هوس نیست بدانید                                               

                                                                  ایات    الهی   بود     الهام   محمد

                                   شام ملک ارلحم بوداز دو سه الوان                                

                                                             گه شیرو گهی نان و نمک شام محمد

                                    نی من که همه خلق بگویند فراوان                                                   

                                                                   ای کاش  که بودیم   در ایام محمد

                                    احمد به جهان مثل و همانند ندارد                                                   

                                                                   الا علی  آن یاور  و هم گام  محمد

                                    او بهر خودش هیچ غم و غصه ندارد                                                    

                                                                   درد  همه ی  خلق  بد  آلام  محمد                   

                                              

                                       پس ختم رسالت نبود خرقه هر کس                          

                                                                   جز قامت موزون و جز اندام محمد

       

                                     لبخنده تر از نقش ر خش چهره نبینیم                                                      

                                                                   در    روز  قیامت  رخ  بسام  محمد  

                                      با سحر بسی خلق گرفتار نمودند                                                   

                                                                  باطل بشد آن سحر زاشمام محمد

                                      جز شهر مدینه نبود جای که تابد                                                   

                                                                 خورشید   ولایت  ز   بر  بام  محمد

                                      غیر علی آنگه که تواند که نماید                                                    

                                                                 درک  سخن  و جمله ی ایهام محمد

                                      آنسان که به اسلام نمودم به جهان روی                                             

                                                                خواهم که  روم جانب  اسلام محمد

                                      از روی عطا  لطف  به عامی بنماید                                                  

                                                                با سیل  گنه چشم  به  انعام محمد            



تاریخ : چهارشنبه 21 مرداد 1394 | 02:31 ق.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات
من طالب معشوق بودم  بخت نگذاشت            لولی وشی را  می غنودم  بخت نگذاشت

پیرو جوان را لطف او می گشت مشمول            من نرد عشقش می ربودم بخت نگذاشت

او با من امد سوی خلوت خانه ی عشق             بایست حرفش میشنودم  بخت نگذاشت

گفتند مادر  کرده   او  را  نذر  یک عشق             بر اسمانش  رفت  دودم   بخت نگذاشت

یک  روز   کو   امد   سر    خاکم   دوباره             از هم  جدا شد تار و پودم بخت نگذاشت

او  بود  با  من   در   هوای   عشق بازی             من    دلبرم   را    ازمودم بخت نگذاشت

رفتیم      شهر     ارزوها      را    ببینیم             تا از وفایش  می سرودم  بخت نگذاشت

او   در   جوانی  دلبری ها   کرد   با  من             درعشق اوخم شدعمودم بخت نگذاشت

در    اخر    کارم     بکردم   سخت  ناله             صدخواهش ازعمق وجودم بخت نگذاشت

اب از سر<عامی>گذشت و نیست  چاره           عشق ازوجودم می زدودم بخت نگذاشت



تاریخ : چهارشنبه 21 مرداد 1394 | 02:29 ق.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات
من چه گویم با تو ای بانوی عشق          از چه رو کردی  مرا جادوی عشق

در ره  خود می زدم   گام و  غمین          نورخود افکندی و سوسوی عشق

از پی ات گشتم   روان  بیچاره من          دام  بنهادی  تو  در پهلوی  عشق

غمزه ها  کردی  و  طنازی  بسی           شد روان مژگانت از ابروی  عشق

گاه  اندر   خانه ام  مهمان   شدی          گاه مهمان  د ر بر گیسوی عشق

ناز ها   فرمودی   و   بردی   ز  من          تاب و رفتم در دل  اردوی   عشق

در میان    راه     گم     کردم   ترا          گه نمودی خویش راانسوی عشق

باز    پیدایت   نمودم     نزد   خود           همچو  صیاد از پی اهوی   عشق

ناگهان     در   چهار   راه   زندگی          بی سبب رفتی برون ازکوی عشق

هر چه گشتم از پی ات روز وشبان         کمترت  دیدم  ترا  مه  روی عشق

از  فراغ    تو   بسوزد    جان   من         گرببینی گشته ام چون موی عشق

می کند   <عامی > نصیحت دلبرا     هرچه خواهی کن مکن جادوی عشق



تاریخ : چهارشنبه 21 مرداد 1394 | 02:27 ق.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

دریغ از عمر   بر  بادم   که  آن  را  در  رهت دادم                فسوس از آن  فسون  تو  کز  آن  ایّام   نا شادم

از  آن   گفتار   شیرینت   نگاه   بی  دل   و  دینت               فریب   کودک    آئینت    نمودی   عین   فرهادم

به  لطف گاه وبی گاهت بدان  رخسار چون ماهت             گدا را کرده ای شاهت  یقینم  شد  که  دل  دادم

نشان  دادی  به  این  و آن  مرا داری  تو  در فرمان              به  فرمان    توام   از  جان  که تا بادا چنین  بادم

مرا   بازار   هم    بردی   گمانم   یوسفت   کردی              که   بفروشی   به  نامردی  خریدی   روح   آزادم

تردّد ها   بفرمودی  که    تا  شد    محتسب  ناگه              ز  رفت  و  آمدت   آگه   بکرد  او سست   بنیادم

ز  دستم  رفت  آن جُهدم  همه  ایمان  همه  زهدم            ببودم   شهره  در  عهدم  بدادی  سخت  بر  بادم

دلم  خوش   بود از بندت  یگانه  چشم  و لبخندت              بیان  همچنان  قندت   که  شیرین  خوار  دلشادم

درین  سامان  بی سامان  برفتی   سخت   ناگاهان         شکستی عهدت ای در جان که یادم رفت  کی زادم

نمودی سخت  رسوایم چه سان  من دیده بگشایم            به پیش  عاشقان    آیم   که بردی  سوی الحادم

من از  آن  روزگار  خوش   خیالی خرّم  و  سرخوش             به  دل دارم  بدان    دلخوش  ندارم  هیچ در یادم

صبا  کز  سوی  یار آمد   از  او  پرسیدم    احوالش              بگفتا  با حریفان  شد  که باشد  رسم   این  آدم

بود  این   انتظار    من  از    آن      دیرینه  یار  من              چو  تقدیرش دهد  فرصت دهد  او  لحظه ای دادم

بگویم  ایّها  <العامی >   مده  دل    یا  اگر  دادی               وفا  کن   یا  مدارا  کن    شنو  این  نیک  فریادم

 



تاریخ : چهارشنبه 21 مرداد 1394 | 02:23 ق.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

تعداد کل صفحات : 2 ::      1   2  

  • paper | قالب وبلاگ | قالب وبلاگ