تبلیغات
شعر، اندیشه، احساس - میخانه مبارک

ای مست  می  و  میکده  میخانه  مبارک       وی  دلبر  دنیا   زده   میخانه  مبارک

جمعی  است  پریشان و  نداند چه پرستد       ای  ساکن  این   بتکده میخانه مبارک

یاران همه  خاموش  و  تو فریاد گر عشق        هر دم  به  لبت  عربده  میخانه مبارک

گفتم   که   ببینم   رخ  و  اندام   بلندت      نک  آمده ام   سرزده   میخانه  مبارک

از هجر  تو  سرد  است  تن  عاشق  نالان       شد  در دل  آتشکده   میخانه   مبارک

سی رفت و ندیدم پس از آن نور  جمالت        چون  صبر کند  غمزده میخانه مبارک

عامی  چه  کند   گر نشود   وصل  میسر       ای  معتکف   میکده    میخانه مبارک



تاریخ : دوشنبه 19 مرداد 1394 | 11:28 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

  • paper | قالب وبلاگ | قالب وبلاگ