تبلیغات
شعر، اندیشه، احساس - قلب پر آتش

با قلب پر آتش منم، این چرخ را آتش زنم

                                     خورشیدمی سوزد تنم، این چرخ را آتش زنم

یک حیله ای زد دشمنم، شداز کفم بیرون صنم

                                     تار  شکارش  را  تنم،  این چرخ  را  آتش زنم  

سوزد   کنون  افکار  من ، بر آب  هر پندار  من

                                      با حیله، رندیّ  و فنم،  این چرخ را آتش زنم

گفتا چه داری از عمل، ای  جمله تزویر و دغل

                                         چیزی ندارم رهزنم، این چرخ را آتش زنم 

ازبس شدم محروم من، چون جبری محتوم من

                                         لبریز از حرمان منم، این چرخ را آتش زنم

گویند لافش می زنم، چون می توان آتش زنم

                                        قلب اتم گر بشکنم، این چرخ را آتش زنم

سوزم  رود  دودم هوا ، تا   آسمان   یابد نوا 

                                        قعر فضا دان مدفنم، این چرخ را آتش زنم

شیطان مشوکن سجده ام، رب نیستم من بنده ام

                                       معراج باشد مسکنم، این چرخ را آتش زنم> مشو خامی مکن، سودای بد نامی مکن<عامی>

                                   نی نام و نی خامی کنم، این چرخ را آتش زنم

 نکته:

این شعررا در انجمن ادبی فردوسی شهرآشخانه خواندم  ،یکی دونفر از دوستان فرمودند این ردیف شعری مال حضرت مولانای بلخی است ..بعدا من سراسیمه به خانه آمدم و دیوان شمس را زیرورو کرده،انرا در شعرمولانا نیافتم اگر دوستی این شعرراخواند و درجایی سراغی از آن داشت محبت کند وحقیر را باخبرسازد.متشکرم                           



تاریخ : پنجشنبه 26 آذر 1394 | 09:03 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

  • paper | قالب وبلاگ | قالب وبلاگ