تبلیغات
شعر، اندیشه، احساس - زلف خم

 

 

زلفِ خمت در دل من شور و شر انداخت

                                      روی  مهت  طرح  نوی  در   نظر  انداخت

تیر  نگاهت  که  مرا  کشت  به  یک  بار

                                     زان همه مژگان  که مرا  سربسر انداخت

قامت سروت چه بگویم که چه سانست

                                     سرو  قدان را همه  سویی  دگر  انداخت

غمزه ی  جادوی  تو  بس  در  نظر  آمد

                                  سوخت بسی جسم وبه جانم شرر انداخت

چون  تو  دلارام   ندیدم  به  همه  دهر

                                     هر چه  بجز  توست  مرا  از  بصر انداخت

بخت جوانیست   ترا   یار  و   منم  پیر

                                   صنعت خود بین که به مس رنگ زر انداخت

آه  از   آن  دم  که  برفتی  ز    نظر  باز

                                    گشت   جهان  تیره و  این چرخ بر  انداخت

من بت عیّار بسی دیده ام ای دوست

                                     نی  چو  تو  کز دیده  مرا صد گهر  انداخت

عشق مگر چیست به جز وصل تو یارا

                                      از تو جفا بس که به هجران سفر انداخت

رفتنت  ای  یار  چنان  رفتن  خورشید

                                    درپس  پای تو  بسی چشم و سر انداخت

  <عامی> بی  دل که بشد صیدِ نگاهت   

                                       در هوس  لعل  تو   خود  پای  در انداخت



تاریخ : پنجشنبه 26 آذر 1394 | 09:13 ب.ظ | نویسنده : هوشنگ تلالا | نظرات

  • paper | قالب وبلاگ | قالب وبلاگ